czwartek, 22 listopada 2012

How little did she know





  Witam Was moje drogie operki lub przyszłe operki. Minął sobie tydzień i co mogę stwierdzic? Że ja NIE lubię dzieci, przynajmniej dzieci, które są niewychowane, bezczelne, niechlujne, brudne i...co by tu jeszcze dodac...?
  Generalnie mam dośc tego wszystkiego, ale nie mam kasy na bilet do domu, muszę czekać aż uzbieram i to boli najbardziej. Wolny czas poświęcam głównie na szukanie jak najtańszych połączeń, ale muszę też uważac bo niektóre strony mogą okazac się niewiarygodne. Znalazłam połączenie z Waszyngtonu do Berlina przez Moskwę...za ok. $500 przez rosyjskie linie lotnicze Aeroflot. I to jak na razie ostatni wynik moich poszukiwań, są też odrobinę droższe ok. $660 przez SAS czyli skandynawskie linie lotnicze. I lot jest o wiele krótszy bo tylko 8 godzin z hakiem. Więc gdybym miała te 660 dolarów teraz to następna notka byłaby z Polski haha. Muszę czekac, a dzieci są okropne i nie ułatwiają mi życia, wręcz przeciwnie. Do tej pory nic nie mówiłam hostce, ale od tego tygodnia zaczęłam jej mówić wszystko. Dla niej to śmieszne że dzieci kładą nogi na stole, albo że klepią mnie w tyłek. Bo to dzieci! I kurna mogą wszystko, bo to śmieszne ha.ha.ha. Może ja jestem po prostu zbyt dojrzała na opiekowanie się takimi dziećmi ..ale taka już jestem i nie żałuję, że jestem właśnie w ten sposób wychowana, lepsze to niż brak instynktu samozachowawczego.
  Moje przemyślenia na temat tej rodziny doprowadziły mnie do wniosku, że mamuśka jest bardzo wygodna. Ma swoją mamusię, która non stop gotuje (nie żal mi jej jakby co), ma sprzątaczkę, która pojawia się raz na 2 tygodnie, ma "au pair" która jest na zawołanie i sprząta kuchnie every day, zawiezie dzieci tam gdzie trzeba. Sama natomiast, dobra jest lekarzem chodzi na nocki, czaję, ciężka praca w nocy, ale moja mama też pracowała w nocy. Ale generalnie sama by sobie świetnie poradziła, ale jest wygodna, a co do ojca, to też mógłby zająć się dziećmi, które zajmowania nie potrzebują generalnie, ale ojciec tak jakby jest z boku, siedzi w komputerze albo ogląda tv. Nie wiem, ale dla mnie jeśli chodzi o zakładanie rodziny to chciałabym, żeby mój partner był ojcem dla dzieci codziennie. No bo po co zakładać rodzinę, jeśli nie uczestniczy się w życiu rodziny...

Kilka dni później....

   Jutro Thanksgiving, dzisiaj zrobiliśmy drzewko i każdy powiesił po kilka listków, na których napisał za co jest wdzięczny, musiałam, napisać że jestem wdzięczna za tą rodzinę, chociaż to nieprawda, napisałam to dla świętego spokoju i nienawidzę siebie za to. Od niedzieli dzieci są dla mnie milsze co jest dla mnie szokiem, są posłuszne itd. Hostka niby z nimi rozmawiała, ale nie sądziłam, że to coś pomoże. Generalnie jest lepiej, zobaczymy na jaki czas, myśli o wyjeździe na chwile schowały się gdzieś z tyłu głowy, ale czasami po prostu myślę o tym, że chciałabym żeby mama upiekła mi karpatkę i wtedy właśnie chcę wracać  więc nie zmieniam swojej decyzji, po prostu nie chce już tu być, Ameryka to kraj debili, mój tata miał rację. Czuję się za mądrą żeby tu być  kobiety w ogóle o siebie nie dbają, chodzą w kapciach albo w za dużych bluzach i spodniach dresowych, Amerykanie są straszliwymi kierowcami, nie wyłączają długich świateł jak Cię mijają i nie kwapią się żeby użyć kierunkowskazu, mają bzika na punkcie "organicznego" żarcia, co mnie śmieszy chyba najbardziej.

poniedziałek, 12 listopada 2012

Keep calm and go home

  



   No nie wierzę, że żyję teraz takim a nie innym życiem! Miałam niezłą sytuację wczoraj z babką. Wracaliśmy z parku, ona prowadziła samochód, a ja wyciągnęłam książkę i zaczęłam czytac. Ona za chwilę do mnie: nie rozumie jak w ogóle możesz czytać książkę?! jestem bardzo zdenerwowana! to jest bardzo niegrzeczne, bardzo niegrzeczne! Tak mnie zdenerwowałaś, że gdybyś nie musiała pracować to bym cię wyrzuciła z samochodu w tym momencie! o.O Byłam w szoku, tak wielkim, że powiedziałam tylko przepraszam, że cię zdenerwowałam. Normalnie nie mogłam uwierzy w to co słyszę. Ta sytuacja uświadczyła mnie tylko w przekonaniu o wcześniejszym powrocie do Polski, nie będzie nikt mnie tak traktował, jeśli nawet ją to zdenerwowało to mogła to w jakiś inny sposób powiedziec. Dzisiaj powiedziałam o tym mojej hostce, ale ona dała mi 40 minutowy wykład, o ludziach i o pracy au pair i o pracy w ogóle. Dowiedziałam się, że widac po mnie, że nie jestem zadowolona i że nie kocham tej pracy. Kurwa mac, daję z siebie wszystko jak jest praca, i tak naprawdę co tu kochac, traktują au pair jako sprzątaczkę, zajmowanie się dziecmi sporadycznie, nie mam żadnej władzy jeśli chodzi co dzieci mają robic. Są jak roboty więc co ja mam do gadania? Powiedziała mi też tyle rzeczy, które są w mojej głowie, że aż boję się, że infiltrują mnie, telefon i internet. Nie mogłam spac w nocy, obudziłam się o 4 i przez godzinę myśli kumulowały mi się w głowie i doszłam do wniosku, że w styczniu spadam stąd. W imię czego ja mam się stresowac i płakac po kątach? Nie jestem tu za karę.

czwartek, 1 listopada 2012

'I'm still alive but I'm barely breathing, just praying to the God that I don't believe in"





   Tak sobie myślałam, że może to moja wyobraźnia sobie ze mnie jaja robi, ale jednak nie. Moja rodzinka wyjechała dzisiaj na Puerto Rico na 10 dni więc mam labę, no może nie do końca bo coś tam muszę porobić  jak nakarmić psy każdego dnia, czy wymienić pościel i wysuszyć  w suszarce zasłony z pokoju Aidena (ma astmę - whatever). Dzisiaj rano zastał mnie czek na ok. $400 za ten i następny tydzień, więc taką sumkę już można odłożyć i mieć w razie Wu. Oczywiście nie obyło się bez konfrontacji z babcią, powiedziała mi, że jedzie do Philly i wróci w sobotę rano, i że "Będziesz sama i nikt Ci nie będzie przeszkadzał" (Nobody will bother you) Widzicie jaka z niej wredna suka?! Ewidentnie mnie nie lubi, przecież mogła sobie darować ten durny komentarz., ale ona może specjalnie próbuje mnie wykończyć...kto ją tam wie.
   Przez huragan Sandy nie było szkoły i dzieci siedziały w domu od poniedziałku do środy, we wtorek przez babcię płakałam, zwraca mi uwagę o wszystko, aaa! i najlepsze! Nola powiedziała mi, że babcia zapytała się jej "What's wrong with her?" że ze mną. Haha no prawie bym o tym zapomniała. Traktuje mnie jak gówno, a potem się dziwi, że nie mam najlepszego humoru, no sorry nie umiem chować swoich emocji w środku, kiedy jest mi smutno to nie będę się na siłę uśmiechać. 
   Byłam w weekend z Patrycją na imprezie w DC, i wiecie co, mam branie u murzynów:/ Nie podoba mi się to wcale, nie lubię murzynów tzn. mam jednego kolegę murzyna, ale to akurat co innego. Ci w klubach są w jakiś sposób gorsi, i nie chce mieć z takimi nic wspólnego.
  Wiecie co jest najgorsze, że zaczynam mieć lepszy kontakt z dzieciakami, naprawdę o wiele lepiej jest, bywa, że się nie słuchają, ale to dzieci. Szkoda mi ich, nie mają czasu byc dziecmi, nawet hostka powiedziała mi, "Playing is not in schedule" Boję się, że jak będę chciała zrezygnować  to będzie to dla mnie trudne ze względu na dzieci.

piątek, 26 października 2012

"Don't lose who you are"

Wiecie co, ja naprawdę za dużo myślę, od środy biegam codziennie z muzyką w uszach, obviously. :] I dzisiaj w pewnym momencie włączyła się piosenka Jessie J - Who you are. Przytoczę tekst, który uderzył mnie najbardziej i doprowadził do łez podczas biegania:

Don't lose who you are in the blur of the stars!
Seeing is deceiving, dreaming is believing,
It's okay not to be okay.
Sometimes it's hard to follow your heart.
Tears don't mean you're losing, everybody's bruising,
Just be true to who you are!

I tak się zmagam z moimi myślami, z jednej strony mam tego wszystkiego dośc, dzieci nie, może czasami, ale tego całego życia tej rodziny, jaka ta babcia jest popierdolona i w ogóle te zasady doprowadzają mnie do szału. Może powinnam wrócic do Polski w czasie rematchu a nie pchac się gdzie mnie nie chcą. Przeciez babcia wspomniała na początku, że gdyby nie hostka to bym musiała wracac. Może ten rematch to był znak, że jednak tu nie pasuje. Ciągnie mnie ta Anglia też, ale tylko i wyłącznie Londyn. Teraz już wiem czego chce,   i wiem, że chce spróbowac mieszkac w dużym mieście. Niestety musiałabym spróbowac jako au pair znowu, ale tylko na króki okres do 6 miesięcy max. Mówią, że taki wyjazd dużo uczy, i mają rację ci ONI, kimkolwiek są, nauczyło mnie to, że nie nadaja się na opiekunkę trójki dzieci. :) Nikt nie jest idealny oczywiście, i ciężko dobrze trafic. Po przyjeździe tu myślałam, że trafił mi się los na loterii, ale jednak rzeczywistośc jest do dupy i jak sobie pomyślę, że mam użerac się z babcią jeszcze do lipca to mnie szlag trafia, wiem, że sama siebie nakręcam, ale taka już jestem. Be true to who you are, right? 
Cieszę, że mam tego bloga i mogę się wyżalic w przestrzeń nieskończoną i wiem, że zawsze ktoś się odezwie.
Laters babes ;)



czwartek, 25 października 2012

  Postaram się ładnie opisac wszystko czego nie doświadczyłam, ale wszystko to co przetacza mi się przez głowę codziennie, a dzisiaj miałam jakąś kumulację. Przede wszystkim zaczynam się zastanawiac czy bycie au pair ma jakikolwiek sens...tzn. zaczynam doceniac to, że w Denver miałam wiele znajomych i niewiele do roboty i, że tak naprawdę to z celem mieszkania w Denver leciałam do USA, z celem zajmowania się jednym dzieckiem. Może aupairowanie nie jest dla wszystkich, na pewno nie jest dla wszystkich, ale pokusa zobaczenie Stanów jest jednak o wiele większa, więc wydaje mi się, że na siłę przekonywałam siebie przed wyjazdem, że lubię dzieci, że to nie będzie takie trudne. No cóż w Denver nie było. Tutaj jest zupełnie inaczej, nie zrozumcie mnie źle, rodzina jest super, (prócz babci) ale au pair ma tu przejebane, tzn. musi robic generalnie wszystko i jest tego tak wiele, że wątpie żebym mogła to wszystko wymienic w tym momencie więc będę sobie przypominac i zapisac tę notkę. Przede wszystkim zacznę od poranków: rano muszę wstac żeby na 7 byc gotowa by dzieciom przygotowac śniadanie - pokroic owoce bo nie zjedzą całych (święta babcia ich tego nauczyła) aha i w tym czasie kochana babcia robi coś na ciepło, bacznie mnie obserwując czy przypadkiem nie za mało pokroiłam owoców, jak jest za mało to nie waha się wziąc i dodac więcej. Potem muszę pamietac o szczoteczkach do zębów, by po zjedzeniu dzieci musiały tylko je użyc bez zbędnych kłopotów ( jak nakładanie pasty na szczoteczkę). Następnie lunchboxy - jogurt, pokrojone marchewki, snacki, widelec + łyżeczka babcia dodaje coś na ciepło jak makaron z ohydnym białym proszkiem- cokolwiek. W trakcie opróżniam zmywarkę z poprzedniego wieczora.  Po śniadaniu muszę ogarnąc ich pokoje i łóżka i zrobic pranie (3 razy w tygodniu) i ogarnac kuchnie, włożyc wszystko do zmywarki i ją włączyc, zamieśc i umyc podłoge i schodzi tak do 8.45, rozpisaną pracę mam do 9 więc zamylam zazwyczaj. 
  Tak wygląda poranek, nie wspomnę już o tym, że babcia jest taka, że dla niej cokolwiek nie zrobię to będzie źle, nie w takiej kolejności, jak to mówią I TAK ŹLE I TAK NIE DOBRZE. Przyjechała do Stanów z Rumuni, gdzie pewnie klepała biedę, tutaj córka jest lekarzem, stac ją na wszystko więc nie wiem może mam mylne odczucia, ale generalnie na początku pamiętam jak mówiła, tak ten samochód jest weri ikspensiw...eh. Jej akcent mnie dobija, nienawidzę takiego z dupy akcentu, więc z góry przepraszam wszystkich bo wiem, że niektórzy taki akcent mają, sorry ludziska. Generalnie babcia po sobie w ogóle nie sprząta, robi jakiś posiłek i po prostu brudne naczynia stawia przy zlewie bo wie, że au pair będzie musiała to tak czy siak zrobic. 

środa, 24 października 2012

Music TAG



Music TAG.

ZASADY:
1. Włącz swój odtwarzacz muzyki
2. Przy każdym kolejnym pytaniu klikaj 'next'
3. Musisz podać tytuł piosenki, nieważne jak głupio będzie to wyglądać.


1. Jeżeli ktoś mówi 'będzie OK' to Ty odpowiadasz:
These arms of mine
(Otis Redding)

2. Jak się opiszesz w jednym zdaniu?
Taugh Lover
(Christina Aguilera)

3. Co ci się podoba w dziewczynach/chłopakach?
The Truth
(Danny Elfman)

4. Jak się dziś czujesz?
Molossus
(Hans Zimmer & James Newton Howard)

5. Jakie jest twoje motto?
Static
(Everlife)

6. Co twoi przyjaciele o Tobie myślą?
Cough Syrup
(The Young Giant)

7. Co o Tobie sądzą Twoi rodzice?
It's hairspray
(James Marsden - Hairspray)

8. O czym bardzo często myślisz?
From A Mountain In The Middle Of The Cabins
(Panic! At the Disco)

9. Ile jest 2+2?
Champagne Supernova
(Oasis)

10. Co myślisz o swoim najlepszym przyjacielu/przyjaciółce?
Angel
(Elvis Presley)

11. Twoja życiowa historia?
Hush Hush
(Pussycat Dolls)

12. Kim chcesz być kiedy dorośniesz?
What goes around...comes around
(Justin Timberlake)

13. Co czujesz kiedy widzisz taką osobę jak Ty?
Sorry seems to be the hardest word
(Blue)

14. Do czego będziesz tańczyć na ślubie?
Quit playing games with my heart
(Backstreet Boys)

15. Co ci zagrają na pogrzebie?
Come what may
(Moulin Rouge)

16. Czym się interesujesz?
...Baby one more time
(Britney Spears)

17. Czego się najbardziej boisz?
In our lifetime
(Texas)

18. Twój największy sekret?
Money Honey
(Lady Gaga)

19. Czego chcesz w tym momencie?
Beat it
(Fall Out Boy)

20. Co będzie po tym jak to wstawisz?
You make me sick
(Pink)

21. Co pomyślisz, kiedy urodzi się Twoje pierwsze dziecko?
Relax my beloved
(Alex Clare)

22. Co najbardziej pragniesz dostać od Mikołaja w tym roku?
Summer nights
(Glee)

23. Co będzie w nagłówku jutrzejszej gazety?
Chariot
(Gavin Degraw)

24. Co Twój sąsiad mógłby sprzedać Ci na eBay'u?
This isn't everything you are
(Snow Patrol)

25. Co twój najlepszy przyjaciel powie na Twoim pogrzebie?
Perfect Lover
(Britney Spears)

26. Wygrałeś milion dolarów na loterii. Co za nie kupisz?
Dynamite
(Taio Cruz)

27. Jeśli mógłbyś podróżować w czasie, gdzie byś wylądował?
Next to me
(Emeli Sande)

28. Pierwsza myśl, gdy wdeptujesz w psią kupę...
Breathe on me
(Britney Spears)
lol

29. Gdzie spędzisz kolejne wakacje?
Babel
(Mumford & Sons)

30. Dlaczego woda jest mokra?
Underappreciated
(Christina Aguilera)

31. Jaka jest Twoja pierwsza myśl, gdy jesteś po seksie?
Clothes Off
(Gym Class Heroes feat. Patrick Stump)

32. Jakie jest najdziwniejsze miejsce do picia piwa?
Coming home
(Diddy Dirty Money feat. Skylar Grey)

33. Co jest sekretem dominacji na świecie?
Hello alone
(Charlie Winston)

34. Jak nazwiesz swoje zwierzę?
Lovesong
(Adele)

35. Jak byś się czuł, umawiając się z kosmitą?
Ever fallen in love
(Pete Yorn)

36. Włosy Ci się palą. Co krzyczysz?
Cinderella
(Britney Spears)

37. Czy kiedykolwiek czułeś się nienormalny?
Freak Like Me
(Sugababes)

38. Zobaczyłeś swoją matkę w Playboyu. Jak reagujesz?
Lose my breath
(Destiny's Child)

39. Za czym teraz najbardziej tęsknisz?
Lover of the Light
(Mumford & Sons)

40. Dlaczego rybka przekroczyła ulicę?
Traded my cigarettes
(Plan B)

41. Co się dzieje w Twojej bieliźnie?
Like a star
(Corinne Bailey Rae)

42. Jeśli byłbyś Bogiem, jaki byłby zakres Twoich możliwości?
Bold as love
(John Mayer)

43. Co byś zrobił z bombą nuklearną?
Who knew
(Pink)

44. Zamówiłeś pizzę. Co w niej jest?
Heart on my sleeve
(Olly Murs)

45. Co byś zrobił z pijanym marynarzem?
Panic Switch
(Silversun Pickups)

46. Jaka jest Twoja filozofia życiowa?
Nigdy więcej nie tańcz ze mną
(Ania Dąbrowska)

47. Co byś zrobił z gumową kaczuszką?
So yesterday
(Hilary Duff)

48. Kto próbuje Cię zabić?
People help the people
(Birdy)

Za dużo mam Britney Spears w swoim odtwarzaczu hhaha ;)
Uśmiałam się, polecam zabawę!

poniedziałek, 22 października 2012

"The less you give a damn the happier you will be."

  Wiem, że czasami sama sobie zaprzeczam, wiem, że jestem hipokrytką itp.itd. Po wspaniałym dniu w Filadelfii, babcia dała niezły popis swoich możliwości. Generalnie z Philly wróciłam w niedziele rano i dowiedziałam się, że o 15.30 mam jechać z dziećmi na łyżwy, myślę luz, 3 godziny łyżew, kolacja i spać  Hostka szła do pracy od 15 więc to się rzadko zdarza bo zazwyczaj pracuje w nocy. Pojechaliśmy, było extra, moje nogi mnie bardzo bolały ze względu na całodzienne, sobotnie chodzenie po Filadelfii, ale na łyżwach bawiłam się świetnie mimo tego. Jakoś już dojeżdżaliśmy do domu kiedy mój telefon zaczął dzwonić  oczywiście nie odbieram jak jadę z dzieciakami bo jeszcze powiedzą komuś o tym i będę miała przechlapane. Dzwoniła babcia...myślę sobie AHA! za długo nas nie ma. C.huj. Dojechałam do domu i wiedziałam, że dzieciaki mają jeszcze śpiewać  czytać i robic hiszpański. Więc oczywiście zaczęły się problemy bo im się nie chciało bla bla bla, na szczęście ojciec siedział na kanapie i krzyknął na nich i zadziałało. Gdy śpiewałam z dziewczynką wpadła babcia i pyta się "CO TAK DŁUGO ZAJĄŁ CI POWRÓT DO DOMU?" dla mnie to było śmieszne, przecież zdjęcie łyżew i zmiana obuwia trochę trwa, w dodatku trzeba było stac w długiej kolejce po buty i potem jeszcze dojechać do domu. Byłam w domu o 18.03, afera jak nie wiem, dzieci robią problem, nie wiedziałam co z kolacją bo od początku jak jestem zawsze wiedziałam, że jeśli mam przygotować jedzenie, ktoś mówił mi o tym wcześniej. Oczywiście jak weszłam do kuchni babci nie było więc miałam mętlik w głowie co do chuja pana mam zrobić  Zazwyczaj nakrywam stół, więc po prostu wyciągnęłam talerze i położyłam na stole, przyszła babcia i pretensja kolejna, że oni mają być o 7.30 w łóżkach i że ja nie muszę z nimi siedzieć i śpiewać, bo trzeba przecież wiedzieć co podać im do jedzenia. WTF? ZAWSZE jedliśmy kolacja wspólnie  całą rodziną więc nie wpadłam na to, że akurat babcia będzie miała gorszy dzień i postanowi być dla mnie niemiła, czasami wydaje mi się, że wyżywa się na mnie, za to, że jestem młoda, ładna i nie jestem najlepszą au pair, wg niej. Ja daję z siebie 100% więc dla mnie jestem dobrą au pair, biorąc pod uwagę to, że nigdy wcześniej nie zajmowałam się trójką dzieci naraz.Wracając do rzeczy, babcia położyła jedzenie na talerze dzieci i swój i wyszła, ja nie miałam ochoty jeść kolacje, muszę się wziąć za siebie i nie jeść tak późno, bo na bank przytyłam. Babcia zostawiła mnie samą z dzieciakami, co nigdy się nie zdarzało, mogła by chociaż powiedzieć  że jest na mnie zła, cokolwiek, żebym wiedziała o co tej suce chodzi, a tu nic. Oczywiście mój koszmar się nie skończył, chociaż już miałam ochotę płakać, jedna dziewczynka zaczęła odstawiać przedstawienie i mnie przedrzeźniać, więc miałam dość  ustawiłam timer żeby zabrali się za jedzenie, ale oczywiście został on ukryty, haha bardzo śmieszne. W końcu zabrałam tej jednej talerz, bo jak nie je tzn. że nie jest głodna, tak? Jakoś później poszło, ale co przeżyłam to moje.
  Dzisiaj rano odbyłam zaległą rozmowę z hostką, dowiedziałam się, że byłam w domu o 18.15, generalnie hostka wiedziała o wszystkim. Powiedziała mi, że jej matka ma problemy z komunikacją i żebym po prostu zapytała czy w czymś jej pomóc i że ogólnie wykonuje dobrą robotę. Sama stwierdziła, że ona w moim wieku nie zdecydowała się na bycie opiekunką, bo nie miałaby tyle cierpliwości i nie umiałyby zajmować się cudzymi dziećmi.
  Dobrze, że moja sobota była niezapomnianym przeżyciem, chodziłyśmy z Patrycją po Philly cały dzień, obolałe i głodne, a na koniec dnia....nie tego nie zdradzę na razie. Powiem tylko że nigdy w życiu nie spodziewałabym się, że wyjazd do Filadelfii tak się zakończy.








Czyżby YouTube?

Ponieważ ten blog nadal istnieje w czeluściach Internetu, postanowiłam umieścić na nim kilka nowych informacji dotyczących moich poczynań. A...