"She is a polish girl in America..."

Całkowicie zapomniałam się pochwalić tym, że zdążyłam już nawet pójść na koncert. W zeszłym tygodniu w środę poszłam na koncert Mariny and the Diamonds! Było super, poszłam z Meksykanką, Brazylijką i Niemką, były bardzooo miłe. Na koncercie było pełno gejów, nie jestem uprzedzona czy coś, ale nigdy przedtem nie widziałam ich aż tyle. Dlatego też poznanie przyszłego męża muszę odłożyć na późniejszy termin, hahaha, bo jeśli był chłopak nie-gej to był z dziewczyną. Marina jest bardzo ładna na żywo, dała świetny koncert a jej głos brzmiał wspaniale :) Niestety jedyną piosenkę Mariny jaką znam całą jest piosenka Hollywood.

A z kolei wczoraj poszłam do kina...na Batmana! Muszę przyznać, że byłam trochę zdenerwowana, szczególnie, gdy ochroniarz sprawdzał czy wyjście ewakuacyjne są pozamykane...Film był super, ale muszę go kiedyś obejrzeć jeszcze raz, bo jednak na ten moment wolę chyba drugą część. Chociaż zakochałam się w aktorze grającym w tym filmie, a mianowicie:

Joseph Gordon Levitt

Znałam go już z wcześniejszych filmów, ale w Batmanie zagrał świetnie <3

Wrócę jeszcze do mojego zakupowego weekendu. W niedziele spotkałam się z Roisin, ale to ona tym razem wpadła w zakupowe szaleństwo, szczególnie w sklepie FOREVER 21=MEGA. Siedziałyśmy sobie w restauracji Earl's na lunchu...kiedy nagle...

No więc to by było na tyle, jeżdżenie w USA staję się przyjemnością, chociaż jeszcze muszę zdać test na stanowe prawo jazdy. Wczoraj wybrałam się do downtown do urzędu złożyć podanie o SocialSecurityNumber, bez niego ani nie można aplikować na kurs, ani założyć konta w banku ani zdać tego testu na prawo jazdy, więc mam nadzieję, że szybko sprawdzą, że jestem tu legalnie i dostanę go w przyszłym tygodniu. Poznałam moją LCC, wydaje się być sympatyczna, ale wg mnie powinna bardziej orientować się "w terenie". W niedziele natomiast mam pierwsze spotkanie z innymi au pairs, na szczęście moja Irlandka też tam będzie :) Laters.

Fifty Shades

Mamy niedziele, 22 lipca. Dwa tygodnie temu zaczął się mój amerykański sen. Nowy Jork i szkolenie w Oakland będę wspominać do końca życia. Teraz siedzę sobie w moim domu w Denver, CO, za jakiś czas wybieram się po raz pierwszy moim własnym samochodem na zakupy z najukochańszą Irlandką Roisin (czytasz to imię po polsku). Mimo, że wczoraj spędziłam cały dzień z Nicole właśnie na kupowaniu, kupowaniu, kupowaniu, to obiecałam Roisin, że z nią też pojadę na shopping. Trochę martwi mnie to, że nie mogę przesunąć siedzenie kierowcy do przodu, a mojej hostki nie ma teraz w domu, a oczywiście nie zapytałam rano, bo skąd ktoś mógł wiedzieć, że akurat z tym będzie problem. Tydzień minął mi bardzo dobrze, mimo, że miałam jeden moment, w którym myślałam "what am I doing here?" ale to mija z czasem, nie można za dużo myśleć, bo właśnie myślenie doprowadza do nieprzyjemnych myśli. Kobiety niestety mają z tym problem, prawda? 

I na dodatek ta straszna strzelanina w Aurorze! Zawsze jak się rano budzę sprawdzam FB na komórce, tak było i tym razem, w piątek rano, kiedy sprawdzałam FB dostałam z 10 wiadomości w stylu: "Puść mi chociaż strzałkę, żebym wiedziała, że nic Ci nie jest" "Mam nadzieję, że nie poszłaś na tą premierę" itd. Nie wiedziałam w ogóle o co chodzi zresztą rano nie dochodzi do Ciebie wszystko. Szybko więc włączyłam swój komputer i zobaczyłam co się stało. Byłam w szoku, zresztą do dzisiaj jestem, Aurora i właśnie to kino jest jakieś 15 minut od mojego domu. Na dodatek ja lubię chodzić do kina i lubię Batmana, i tak, chciałam pójść na to do kina i sprawdzałam najbliższe kina i obczaiłam to w Aurorze, ale pomyślałam sobie, że wolę poszukać czegoś tu w Denver, w centrum. I tak nie poszłabym tak późno do kina jeszcze w środku tygodnia, ale samo wydarzenie wzbudza wiele emocji. Moja mama oczywiście zakazała mi chodzić w takie miejsce, gdzie jest dużo ludzi. ALE TU JEST WSZĘDZIE PEŁNO LUDZI! Rozumiem, że się martwi, ale nie można popadać w paranoję.

Na lotnisku w Nowym Jorku kupiłam sobie książkę pt."Fifty Shades of Grey" 

Ten kontrowersyjna erotyk zadziwiająco bardzo mnie wciągnął, dlatego postanowiłam kupić sobie kolejną cześć "Fifty Shades Darker", mimo, że nie przeczytałam jeszcze tej pierwszej. Polecam wszystkim!

"Do it like a brother, do it like dude" NYC anthem :)

W szkole było super!!! Poznałam wspaniałe dziewczyny: irlandkę, trzy dunki, szwedkę oraz dwie austriaczki. Przez cały tydzień trzymałyśmy się razem i do tego bardzo się zżyłyśmy więc pożegnanie było trudne:( Na szczęście jedna dunka, irlandka i austriaczka są w okolicy :) Szkolenie nie było nudne, mowią tam o ważnych rzeczach i nasza nauczycielka była super, zakręcona jak baranie rogi, ale nigdy jej nie zapomnę.W  NYC było  super, trochę za mało czasu na zwiedzanie i oglądanie samemu, zwłaszcza wtedy kiedy musisz coś zjeśc, tak więc na bank odwiedzę jeszcze raz to miasto. Jeśli chodzi o podatki to są bardzo confusing, przy płaceniu za kolacji liczyłyśmy kasę jakieś 20 min. :/ A i tak brakowało $40, trzeba się do tego przyzwyczaić, a raczej pamiętać o tym. W piatęk zawieźli nas na lotnisko od 9 rano i spedziłyśmy tam cały dzień aż do 18 30. Na szczęście wykupiłam sobie Internet więc nie nudziłam się za bardzo. Lot nie był fajny, było sporo turbulencji i prawie w ogóle nie odpinałam pasów.W Denver byliśmy o 20 30 i na szczęście byłam z innymi au pairs bo jedna z nich była juz w Denver i wiedziała co robić, lotnisko jest olbrzymie. Przy baggage claim spotkałam się zhostką i z chłopcem, dałam mu LEGO więc ucieszył się i od razu zaczął ze mną rozmawiać, połowy nie rozumiałam :) Hostka upomniała go mówiąc mu żeby pamiętał, że nie jestem english spoken person. 

Hostka jest  taka jaka myślałam, sympatyczna i miła. Bardzo się stara żebym czuła się tu dobrze i martwi się żebym się nie nudziła w tym tygodniu bo nie będę miała auta. :) Właśnie jadłyśmy dinner i pomagałam jej sprzątac i przy okazji pokazała mi jak działają urządzenia kuchenne. W pewnym momencie powiedziała: "I'm so happy that you're here Kate" Ohhhh, zrobiło mi się naprawdę miło. Powiedziała, że jej dwie znajome, które m.in. dzisiaj byli na welcome party, bardzo mnie polubiły i powiedziały, że mój angielski jest really good i że wyglądam na osobę rozsądną. Nice. Wczoraj pokazała mi miasto tak ogólnie i na kolację poszłyśmy do restauracji niedaleko, na której był jej tata i jej macocha. Dzisiaj natomiast byłyśmy w Golden, miasteczko bliżej gór, bardzo ładne iii w końcu poczułam AMERYKĘ. YAY! Właśnie przez wizytę tam. Teraz siedzę sobie sama i muszę ogarnąc, na którym kanale jest ABC Family bo tam są moje kochane Pretty Little Liars, i do końca nie rozumiem tej kablówki. Haha. 

The Training School

Jestem w Stanach, nie czuję tego w ogóle. Jesteśmy z dala od Nowego Jorku, na obrzeżach, dokładniej w Oakdale. Podoba mi się tutaj bardzo, ale jest naprawdę gorąco, nie tak jak w Polsce. W pokojach również mamy upał i nawet trzy wentylatory tu nie pomagają. Mieszkam z Dunką i Kolumbijką, ta druga mało rozumie po angielsku, jak to możliwe, że jest w programie? Jedzenie nie jest smaczne i wszyscy narzekają, ale nie jest też najgorsze. Amerykanie są bardzo mili. Nie wiem co mam jeszcze napisać, dlatego na razie kończe.

The rest is still unwritten

Zostało dosłownie 4 dni i 19h. Jestem w trakcie pakowania swoich wszystkich rzeczy z pokoju; moja mama wynajmie mój pokój na czas mojego wyjazdu, więc czuję się tak jakbym wyprowadzała się z domu. Po drodze znajduję tylee starych, różnych rzeczy, z którymi mam masę wspomnień. 

Dostałam maila od mojej LCC, nazywa się Kristina Gessler, powitała mnie powiedziała, że po 48h moim przyjeździe, skontaktuje się ze mną i sprawdzi co tam u mnie. Podała daty spotkań z innymi operkami i pierwsze mam 29 lipca. Excited! Moja mama zadała mi dzisiaj pytanie: "Czy Ty w ogóle się cieszysz na ten wyjazd?" "A co nie widać po mnie?" "No nie..." Przeraża mnie to całe pakowanie pokoju, martwię się trochę o kasę, że może to co wezmę nie starczy mi, pożegnania z ludźmi, pierwszy lot samolotem i w ogóle wszystko będzie NOWE. Cieszę się, ale na razie mam przewagę właśnie takich myśli, dlatego też na mojej twarzy nie widnieje szeroki uśmiech. Jeszcze na dodatek wczoraj rozliczałam się z moją byłą szefową, która mnie wychujała! Przepraszam za moją łacinę, ale jestem na nią wściekła! Przed urlopem powiedziała mi, że mam 9 dni urlopu, więc poszłam na 9, wczoraj mi mówi, że coś źle obliczyła i jest tych dni tylko 7,5. ROZUMIECIE TO?! Byłam w tak ciężkim szoku, że nie wiedziałam co mam powiedzieć. Musiałam jej oddać więcej kasy niż sobie zaplanowałam, a teraz każdy grosz się liczy. Po trzech latach pracy i byciu lojalnym pracownikiem zostałam potraktowana okropnie. Poza tym to dostałam też maila od operki z Denver, która jest tam od lutego i okazało się, że nawet nie daleko mieszka, więc będę miała kogoś w pobliżu. Z NYC do Denver lecę z kilkoma dziewczynami, więc fajnie, że nie będę sama, z jedną nawet mam bardzo dobry kontakt na fb. W niedziele wieczorem przyjeżdża do mnie Ola, i razem o 2 w nocy wyjedziemy do Berlina. Nie wiem czy napiszę coś jeszcze przed wyjazdem, nie bardzo będę miała czas, masakra jak szybko leci a tyle do zrobienia, do kupienia! Olaboga!

Animator kultury

Koniec mojej męki związanej z obroną pracy. Jestem animatorem kultury oraz aktorem scen muzycznych, jakoś w ogóle tego nie ogarniam. Tyle stresu, ale już jestem po i teraz wreszcie mogę myśleć tylko o wyjeździe i o spotkaniach pożegnalnych z przyjaciółmi, o pakowaniu i o tych innych strasznych rzeczach, które mnie teraz czekają. Ale co może być gorsze od obrony pracy dyplomowej...?

Tydzień temu zadałam kilka pytań mojej kochanej hostce; pytałam o jedzenie przez nią i chłopca słodyczy, o jej ulubiony kolor, o ręczniki, suszarkę do włosów, o opłaty bagażowe i o soczewki. Oczywiście ręczników mam nie brac, bo czekają na mnie brand new, suszarkę posiada, lubią słodycze, jej ulubiony kolor to zielony i niebieski, istnieją opłaty do bagażu, ale to zależy od biletu oraz, żeby kopic soczewki trzeba mieć receptę. Moja ciocia, która mieszka w Australii bardzo martwi się o mnie i prosiła mnie o podanie jej numeru telefonu i adresu do mojej host family. Oczywiście zapytałam się najpierw C. o to czy mogę to zrobic, zgodziła się bez zastanowienia! 

Nie wierzę w to, że jeszcze 11 dni i wylot, dajecie wiarę? Pamiętam jak zakładałam sobie bloga i dopiero co otworzyli mi konto, pamiętam to jakby to było wczoraj. Strasznie szybko czas zleciał i tak mało go zostało, tak naprawdę dopiero teraz mogę się zając tym wszystkim, do tej pory moje myśli pochłaniała szkoła, zaliczenia i obrona, teraz jestem od tego wolna, a właściwie mój umysł jest. Chcę śpiewać tak głośnooo i tańczyć, słuchać mojej ulubionej muzyki na cały regulator, ale jest późno więc zrobię sobię skromne wyrażanie emocji poprzez muzykę puszczoną przez słuchawki podłączone do telefonu. O.

Nie mam jeszcze międzynarodowego, ha!
Dodam jeszcze, że jestem z siebie naprawdę dumna, w końcu osiągnęłam jakiś cel w życiu, skończyłam to co zaczęłam.

Oto kolejne piosenki kojarząca mi się z serialem "The Hills" i z moimi marzeniami...:)

Show me what I'm looking for. Koniec kariery w "Bigu"

Wczoraj po raz ostatni poszłam do Big Star pracować. Po trzech latach pracy tak po prostu wyszłam stamtąd lżejsza psychicznie i usatysfakcjonowana faktem, że teraz już nic nie będzie takie same. Niczego nie żałuje, ta praca bardzo mnie zmieniła, dorosłam i stałam się pewniejsza siebie. Dlatego też mimo, że ostatnimi czasy nie działo się najlepiej to będę wspominać Biga do końca życia. Dziękuje przede wszystkim: Gosi, Elizabet, Magdalenie, Adze Wo oraz Annie Ka i Annie Ko :) (aż łezka w oku się kręci)

Anyway! Jak to Karina mówi: walić sentymenty!

W końcu mam tą swoje walizkę, szczerze? Jest piękna, zobaczymy czy będzie tak samo piękna jak będę się pakować i czy ją uniosę o.O haha. Kupiłam ją, sorry, Andrew kupił mi ją w TK MAXX.

Może na zdjęciu tego nie widać, ale kolor to bordowy albo wiśniowy...? W każdym razie nie była droga jak na taką torbę.:) Jeden kłopot z głowy.

Kolejną rzeczą, o której chce napisać to szok jaki wczoraj przeżyłam czytając bloga, na którym B. napisała, że soczewki w stanach można kupić tylko jeśli ma się receptę? ŻE CO? Noszę soczewki od 6 lat i w życiu nie wpadłabym na to, że gdzieś na świecie ktoś wpadł na tak genialny pomysł, żeby nie można kupic sobie  ich od tak. DZIWNE. W każdym razie, zaopatrzę się na wszelki wypadek w dwa opakowania, które starczą mi na 6 miesięcy. Później coś wymyślę.

Byłam umówiona w niedziele na Skype z chłopcem, który aktualnie przebywa w NYC u taty, ale host mama napisała mi, że z okazji dnia ojca, nie ma go, bo poszedł spędzić ten dzień z tatą, a ona musi wracać do Denver na spotkanie z klientem i, że jak przyleci to napisze mi o czymś fajnym.

Dzisiaj rano na skrzynce był już mail od niej. A więc: aby powitać mnie w Denver, host mom zorganizuje welcome party w niedziele po moim przyjeździe, zaprosi swoich przyjaciół i przyjaciół chłopca. Niesamowite. Zrobiło mi się bardzo miło i po raz pierwszy poczułam się wyjątkowo.

Do tego napisała, że w ostatnim tygodniu sierpnia jej znajomi biorą ślub w mieście Crested Butte, i  If you would like to join us for the weekend, we can drive up together and you can go hiking with us etc.

Nie no ta kobieta mnie zaskakuje na każdym kroku, oczywiście, chciałabym pojechać do Crested Butte, tym bardziej, że właśnie stamtąd pochodzi jedna z bohaterek serialu The Hills, Heidi Montag. A The Hills to swego czasu było moje guru i chyba ze trzy razy oglądałam ten serial i do tego ściągałam masę muzyki jaką w nim usłyszałam.

Za tydzień obrona!!!!!! A ja się w ogóle nie uczyłam AAAA!!! Jak narazie nie miałam czasu albo byłam w pracy. Mam 7 dni żeby pochłonąć masę materiału, ale! będzie dobrze.

Wrzucam jedne z wielu piosenek, które kojarząy mi się właśnie z The Hills, nie mogę uwierzyc, że jeszcze piec lat temu ogladałam to i marzyłam sobie o Stanach, o LA i myślałam sobie, kiedyś tam będę i co?! BĘDĘ